اين حديث او به سال دويست و نود و پنج بود . . . و مذهب زنادقه داشت . . . نخست دعوت به اهل شيعت بود و مردمان [ را ] ايدون پيدا كرد كه اين سلطان ستم همى كند و نشايد از پس ايشان نماز كردن و مرو را امام خواندن ، و امام از آل حسين بن على رضى الله عنهم بايد . مردمان او را اجابت كردند . پس لخت لخت مردمان را به مذهب قرامطه بردى . . . و زكروى به قادسيه بنشست و همه نواحيها بگرفت . . . پس امير المؤمنين . . . به باديه اندر آمد . . . زكروى پيش او باز آمد . . . حرب كردند . . . صد هزار مرد بيش بودند كه هلاك گشتند . . . مكتفى مصيبت داشت پس محمد بن داود عارض لشكر بود . . . بفرمودش كه به كوفه شو . . . آنگاه از پس قرامطه به باديه اندر شو . و كتاب محمد بن جرير رحمة الله عليه آنجا تمام شده است و او نگفته است از پس اين كه كار قرامطه چون شد ، كه چون كتاب بدينجا رسيد او گذشته شد رحمه الله . . . نسخهء « ص » با نسخه اساس همانند نيست ، اين نسخه با نسخه « صب » همانندى دارد . نسخهء « صب » مشخصات نسخهء « صب » را استاد دانش پژوه در فهرست ميكروفيلمها . . . چنين بر شمرده است : « ف 80 . ايا صوفيا ، ش 3051 نسخ محمود بن محمد بن ابى بكر بن احمد معروف به خالويه در اواخر ذق 718 در 330 گ ، 35 س » . افزون بر اين چيزى نمىتوان گفت . مشخصات كتابت درست بمانند نسخه هاى ديگر است . سرآغاز آن مقدمهء فارسى است كه در نسخهء « ص » ارائه گرديد : بسم الله الرحمن الرحيم . الحمد للَّه رب العالمين و الصلاة و السلام على سيد الخلق محمّد و آله اجمعين . سپاس و آفرينش مر خداى كامران و كامكار و آفرينندهء زمين و آسمان را . آن كش نه همتا و نه انباز و نه دستور و نه يار و نه زن و نه فرزند . هميشه بود و هميشه باشد و . . .